عمو

زمستان به دور از پنجره تکرار روزهای یکسان گذشته نیست زمستان سایه خوفناکی است که تا زیر سقف دنبالت می آید تا روی تخت سفید سردی که می برند آنجا پای راست غمبارت را یا اینکه شب بیدار میشوی سالم یا اینکه صادامه مطلب

برچسب: نویسنده: سام احمدی تاريخ: چهارشنبه 21 آذر 1397 ساعت: 13:24

پنا

خبر ساده بود

در این اوضاع کاترینا

عده ای را سوخت

خرد شد

ویران شده و باد برد

سرپناهشان را باد

این اوباش در جریان

یک روز

در خانه یا خیابان

عده ای را کرد حیران

مادری رفت راحت شد

عده ای شدند

هزارباره

سیاهپوشان

و تنها خدا می داند

چه کسی راحت شد

چه کسی ویران

از دست این

خوباد تلخ قدفراز نامردم

نافذ نالان

این بی خبر مهمان

برچسب: نویسنده: سام احمدی تاريخ: پنجشنبه 15 آذر 1397 ساعت: 4:23

هست

بچه رو وقتی بزنیگریه اش می گیرهو هجوم میاره سمتتشاید منم بچه امکه هر چی می زنیمبیشتر می چسبم بهتکرسر چشمک میزنههمین طور بی هواانگار فکر کردهاتفاقی قرار بیفتهبه تو چسبیدمبا کاسه ای پر از خونو جویبارهایی سیل گوننمی فهمی چراچون مادر بودن رابلد نیستیکاش گریه کردنآخرین مرحله بودگریه از نژاد من حذف شداز بس که نکردمسوزن سوزناک سوزندهاین آفتاب مهربانیمی سوزد و می روادامه مطلب

برچسب: نویسنده: سام احمدی تاريخ: شنبه 1 ارديبهشت 1397 ساعت: 14:59

داد

در پیاده رو ها که قدم می زدمچشمم به آلوچه ها افتادبه خانه که رسیدمیک کاسه اش مقابلم بودآلوچه ها را با نمک خوردم وگفتمکاش از خدا چیز دیگری میخواستمیا کاش چشمم جای دیگری بودکاش دلم از حال نمی رفتوقتی به آدمها خیره میشدمو کاش اینقدر جان بخشی اشیادر من قادامه مطلب

برچسب: نویسنده: سام احمدی تاريخ: جمعه 29 ارديبهشت 1396 ساعت: 15:57

چه؟

به آن نوک سوزن نگاه میکنمبه آن قرمزی براقآن لکه ی ننگکه بر پیشانی نشستهو به تناقض بزرگی کهچرا سردیس هابه تندیس ها که می رسندانگار مجسمه ای هستند بدترکیبچرا برای استفاده از خودت همباید درس پس بدیو این لکه ی خشک شدهمقابل گرمای نور زرد لامپ راچه کسی میخواهد پاک کندبرای همیشهیادش بخیردر جواب مساله ای که من طرح کردم گفتاینجا که آمدیساکن همینجا حساب میشویمن که بی قراری ام را دست ندادم اماخب ساکن آنجا بودندست از سر من بر نمی داردوجودم به وجودش گره خورده لعنتیباز باید برم و آنجا ساکن بشمکاش هرگز پایم را آنجا نمی ذاشتمچقدر خنده دار می شود گاهیکم اتفاق می افتدولی به طرز ناجوری طنز مسخره ای در دل خودش داردزنده بودن ادامه مطلب

برچسب: نویسنده: سام احمدی تاريخ: جمعه 20 اسفند 1395 ساعت: 17:03

فند

دوست دارم دستانم رادوست شان دارم ودوست شان ندارم دستانم رادستان سرد منسریع تر از بال کفترانخشکیده و چروکمثل سیمهای پرصدای یک پیانومی جهند و فرود می آیندو صدایشان باز میکندگوش های کرم رامن دستانم را دوست دارمو دوست ندارم دستانم رادرست مثل باقی اعضاکه میخواهم باشندو نمیخواهم باشندشاید مشکل از من استباید تغییر دهم تصویرم راباید بنشینمو نباید بنشینمباید بخوانم و در عین حالنباید بخوانمخوانده هایم سرریز کردهمی ریزنداگر سرم را زمین بگذارماما دیگر بس استاصلا میخواهم با قاشقبتراشم این پوسته ی هندوانه رابتراشم و بریزم دوراین ته دیگ سوخته رابس است این باربرای همین امروز کافی استهمین چند صفحه را میخوانم ودر آتش می اندازم نوت پدم رامی سوزم در آغاز سرما وبه جای آبچای می نوشمداغ داغهورت می کشمصدا و صداسرما و سکوت درد آور استکم کمفراموش میکنم محیط راجایی در آن دور دستصدایی از پشت صحنهنوری می اندازد روی پردهقاب ها رخ عوض می کنندمن سعی میکنم خیال نکنمسد کنم جلوی فراموشی رامحور زمان همچون سیخیا تیری سه شعبهمی شکافد جگرم رابیرون می آید و در نوک حمله با خودبیرون می آورد نصف بیشتر فیلم ها رامن افتاده ادامه مطلب